Je bent hier: Home > Taijiquan

太极拳Taijiquan

Taijiquan is gebaseerd op het concept van de vereeniging van Yin 阴 en Yang 阳 en bestaat uit een doorlopende serie van afwisselend sluitende en openende bewegingen. Deze open en sluiten cyclus weerspiegelt het Chinese concept van de eeuwige cyclus van Yin naar Yang naar Yin, enzovoorts.



De filosofie van Tàijíquán is afgeleid van de Yijing (I Ching ) 易 经 en Laozi (Lao Tzu)'s 老 子 Daodejing (Tao Te Ching) 道 德 经 .

dr chi chiang-tao

 

Tàijíquán bevat vele series oefeningen, de blote hand oefening, de oefening van Push-hands (tui shou) met tweetallen en oefeningen met wapens als het zwaard, de lange stok en de speer. Gedurende de laatste honderd jaar, samenhangend met de veranderingen in de maatschappij, veranderde Tàijíquán van een vecht tot een medische oefening; sprongen en explosieve bewegingen verminderden. Uiteindelijk werd het tot een subtiele, zachte fysieke oefening.

Tijdens het proces van groei en ontwikkeling ontstonden er verschillende scholen. De vier belangrijkste scholen, Yang, Wu, Sun en Chen, hebben alle hun eigen karakteristieken.

yangchengfu

De bewegingen van de Yang stijl Tàijíquán ( 杨 式 太 极), ontwikkeld door Yang Cheng Fu, zijn breed en zacht; de Wu stijl, ontwikkeld door Wu Jianquan, zijn gestructureerd en zacht; Sun stijl bewegingen, ontwikkeld door Sun Lutang, zijn klein en verfijnd; Chen stijl bewegingen, ontwikkeld door Chen Fake, zijn zowel vastberaden als zacht en staan het dichtst bij de oorspronkelijke oefeningen.

Hoewel verschillend in stijl hebben alle scholen dezelfde basis principes en eigenschappen.

Twee belangrijke principes zijn Ontspanning (Fang Song = loslaten van spanning) en Verstilling. Ontspanning betekent dat het lichaam ontspannen en natuurlijk beweegt, de bewegingen zijn mild, zacht en samenhangend, zonder kracht. Verstilling betekent concentratie en sereenheid. Als een totale lichaams-oefening, een combinatie van fysiek en mentale controle, benadrukt Tàijíquán de beheersing van het lichaam door meditatie, waarbij meer aandacht geschonken wordt aan het mentale dan aan het fysieke. Zodoende is het niet vreemd dat velen Tàijíquán vergelijken met meditatieve oefeningen.

zheng manqing

Sinds de oprichting van het Nieuwe China in 1949 heeft de regering belang gehecht aan deze oude sport. Tegenwoordig is Tàijíquán een favoriete oefening in China. Elke morgen oefenen milioenen mensen in steden en dorpen Tàijíquán. Sommige mensen beoefenen Taijijian (zwaardvorm). Om aan de behoeften van het publiek tegemoet te komen ontwikkelde de Staat de vereenvoudigde Tàijíquán (24 bewegingen) op basis van Yang stijl Tàijíquán.

In feite is Tàijíquán een vorm van Qì Gong, het zodanig bewegen van het lichaam dat de Qi ongestoord kan stromen door alle meridianen. De vorm is hierbij slechts een instrument om dit te bereiken. Weliswaar een instrument, maar dan een welke men na intense oefening met zorg en gevoel kan gebruiken en toepassen.

Een van de belangrijkste leraren die Tàijíquán populair heeft gemaakt in het westen is Cheng Man Ching (Zheng Manqing 郑 曼 青 ). Hij was tevens de leraar van dr Chi Chiang Tao / Qi Jiang Tao.